Σχήματα περίεργα γυρνάνε στο μυαλό μου
σαν κατάλευκα πουλιά
μια νύχτα σ' αναζητήσαν στο πλευρό μου
και θυμηθήκαν τα παλιά

που πήγαν τα όνειρά σου
που χάθηκες και εσύ
άνοιξες πάλι την ψυχή σου
σαν να 'τανε πανί

Λόγια απεριόριστα ηχούνε στα αυτιά μου
σαν ινδιάνικα ριτά
μια μέρα ανακαλύψαν την καρδιά μου
αλλάξαν χτύπο ξαφνικά

ΔΡΑΚΟΣ

Μια μέρα, καθώς εξερευνούσα τον ψυχικό μου κόσμο, είδα πως είναι λίγο σκοτεινά εκεί μέσα έτσι προσπάθησα να αποσπάσω την προσοχή μου με μια χειροτεχνία. Πήρα χαρτόνια και μπογιές και ξεκίνησα. Δεν ήμουν σίγουρη τι θα έβγαινε, άφησα τον εαυτό μου ελεύθερο. Ένωνα τα χαρτιά μεταξύ τους ολόκληρους μήνες. Έκοβα και έβαφα μερόνυχτα. Ο ψυχικός μου κόσμος όμως δεν άναψε ούτε ένα μικρό φωτάκι. Έτσι συνέχισα τις προσπάθειες. Μια μέρα έπρεπε να φύγω. Πήρα μαζί μου και τη βαλίτσα με τον ψυχικό μου κόσμο και την χειροτεχνία η οποία έπαιρνε την τελική της μορφή. Έμοιαζε με δράκο. Ναι, ήταν δράκος. Την μέρα που τον τελείωσα ένιωσα ξαλαφρωμένη. Έτσι τον έβαλα στον ώμο μου και άρχισα να τριγυρνάω. Τον είδε μια φίλη μου "θα σε φάει" μου είπε. Γέλασα. Τον είχα φτιάξει με τόση αγάπη που δεν πίστευα ποτέ ότι θα κάνει κάτι τέτοιο. Τον είδε και άλλη μια φίλη "θα σε κατασπαράξει" μου είπε. Πάλι γέλασα. Ήμουν τόσο σίγουρη ότι τον έφτιαξα για καλό σκοπό. Ένα βράδυ, ενώ κοιμόμουν, δράκος μπήκε κρυφά στον ψυχικό μου κόσμο και άρχισε να τον τρώει σιγά και βασανιστικά. Είχαν δίκιο τελικά. Άρχισα να έχω μεγάλο πόνο μέσα μου. Μια μέρα προσπάθησα να τον βγάλω αλλά κατάλαβα ότι είχε ριζώσει βαθειά μέσα μου. Ήθελε να φάει ότι είχε απομείνει ζώντανο. Έπρεπε να συμβιβαστώ με αυτόν μέχρι να βρω τρόπο να τον βγάλω. Έτσι και αλλιώς ο μόνος τρόπος να φύγει ήταν να φάει μέχρι να αδειάσω και μετά να πεθάνει. Έτσι θα μπορούσα μετά να κάνω...ανακαίνιση. Ακόμα τρώει αλλά έχω ήδη αρχίσει να μαζεύω καινούριο υλικό. Δεν νιώθω καλύτερα ακ'όμα αλλά ανυπομονώ να δω τον καινούριο μου εαυτό...χωρίς δράκους, μόνο πεταλούδες!