Zemounίστες

Hazaull
Hazeull

Μια φορά και έναν του χρόνου υπήρξε το Μέρος G-Αλέξης!!!
Το 5,420mb ήταν αυτές οι δυο και άλλοι τόσοι.
Δεν ήθελαν να είναι αλλά έτυχε λόγω υπερβολικής κυτταρικής δραστηριότητας του εγκεφάλου.
The fact is: Από τη Geyi μετανάστευσαν στον Ζemoun γιατί μας πλήγωσε…
(σε flashback)
Ψάχνουμε μια δουλειά (-Mathus: «Ποια δουλειά; Εδώ ήρθατε για να χαρείτε. Κάντε το λοιπόν.)
Χτίζουμε barΥΤΗΤΑ, ζητάμε βοήθεια από τους παριπλανώμενους Ζemounίστες
Γίνεται «ατύχημα». Το «κλάμα» γίνεται κλάμα.
Φέρνουμε βαρύτητα, «πανικός»-«παρηγοριά»-«επαφή»-«έρωτας»
Lenaull-Borin=Έρωτας αλλά…δεν μπορεί-«απόρριψη», κλαίει και την παρηγορούμε, «φόβος», δεν ξανά αγγίζει άλλον, «απογοήτευση»
Zenar: την παρηγορεί και ο Borin «θυμώνει», του λέμε ότι είναι «ζήλεια», τα αρνείται («εγωισμός»)
Ο Borin παραδέχεται («ειλικρίνεια») και θέλει να «επανορθώσει».
Η Lenaull όμως «συνήθισε» με τον Zenar
Η Floeu θέλει τον Zenar, με πονηριά γίνεται «φίλη» με τη Zenaull
Τελικά η Floeu νιώθει πραγματική φίλη της Zenaull-λίγο προδομένη
Η Floeu για να ξανά κερδίσει τη φίλη της παραιτείται από την ιδέα του Zenar και προσπαθεί να πείσει τον Borin να την διεκδικήσει
Η Lenaull χωρίζει με τον Zenar ο οποίος ενθουσιάστηκε με την πράξη της Floeu και την ερωτεύεται
Η Lenaull «μετανιώνει» και ζητά συγνώμη από τη Floeu η οποία της λέει να μην ασχολείται με τον Borin («θα βρει μόνος του τη γραμμή…»)
Lenaull-«μοναξιά»
Ο Borin βρίσκει τη δύναμη να παραδεχτεί τον Έρωτα




Και έζησαν αυτοί μακριά και εμείς κοντά τους!!!!

Ξέρω πολλούς στην ηλικία των γονιών μου που όταν ήταν νέοι δούλευαν για να σπουδάσουν τον εαυτό τους. Είναι αξιοζήλευτο όταν μικρά παιδιά ξέρουν τι θέλουν, έχουν όνειρα και παλεύουν γι' αυτά. Πραγματικά αξιοζήλευτα είναι όμως και κάτι σημερινά παιδιά που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν κάθε όνειρο για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους. Οι γονείς πλέον σ' αυτή τη χώρα δεν παλεύουν να βγάλουν χρήματα, παλεύουν να βρουν δουλειά για να σταματήσουν να παίρνουν χρήματα από τα παιδιά τους. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να φανταστώ τη θλίψη και την απελπισία των ανθρώπων που αναγκάζονται να χάσουν την αξιοπρέπειά τους και να ξεχάσουν τις ηθικές αρχές τους στο όνομα της φτώχειας. Όμως πως θα γίνει; Δεν θα κάνουμε παιδιά; Θα κάνουμε. Είναι όμως ρίσκο, ειδικά σε μια χώρα σαν κι αυτή που οι ισορροπίες είναι εύθραυστες...