Ξέρω πολλούς στην ηλικία των γονιών μου που όταν ήταν νέοι δούλευαν για να σπουδάσουν τον εαυτό τους. Είναι αξιοζήλευτο όταν μικρά παιδιά ξέρουν τι θέλουν, έχουν όνειρα και παλεύουν γι' αυτά. Πραγματικά αξιοζήλευτα είναι όμως και κάτι σημερινά παιδιά που αναγκάζονται να εγκαταλείψουν κάθε όνειρο για να συντηρήσουν τις οικογένειές τους. Οι γονείς πλέον σ' αυτή τη χώρα δεν παλεύουν να βγάλουν χρήματα, παλεύουν να βρουν δουλειά για να σταματήσουν να παίρνουν χρήματα από τα παιδιά τους. Είναι δύσκολο, πολύ δύσκολο. Δεν μπορώ να φανταστώ τη θλίψη και την απελπισία των ανθρώπων που αναγκάζονται να χάσουν την αξιοπρέπειά τους και να ξεχάσουν τις ηθικές αρχές τους στο όνομα της φτώχειας. Όμως πως θα γίνει; Δεν θα κάνουμε παιδιά; Θα κάνουμε. Είναι όμως ρίσκο, ειδικά σε μια χώρα σαν κι αυτή που οι ισορροπίες είναι εύθραυστες...