Αντικαταθλιπτικά

-Αγαπητέ κύριε τάδε, πάσχετε από χρόνιες εμμονές και κρίνεται αναγκαίο να ακολουθήσετε μια φαρμακευτική αγωγή.

-Μα, που το καταλάβατε γιατρέ μου;

-Μόλις μου το είπατε.

-Εγώ; Εγώ δεν σας είπα τίποτα τέτοιο. Εγώ απλώς σας μίλησα για τις φοβίες που έχω εδώ και μερικά χρόνια, οι οποίες δεν αφορούν, παρά μόνο τις αρρώστιες, τα έντομα, το ύψος, τον πολύ κόσμο, τους κλειστούς χώρους και μερικά ακόμα. Επειδή, δηλαδή, δεν μπορώ να κοιμηθώ τα βράδια και μου κόβεται η ανάσα, σημαίνει πως πρέπει να πάρω χάπια; Καμιά φορά αισθάνομαι όλο μου το σώμα να μουδιάζει και να με λούζει κρύος ιδρώτας, αλλά αυτό επουδενί δεν σημαίνει ότι έχω κρίσεις πανικού και ότι χρίζω ψυχιατρικής βοήθειας. Δεν ήρθα εδώ για να με γιατρέψετε, δεν είμαι άρρωστος.

-Τότε για πιο λόγο ήρθατε;

-Ήρθα… για να κουβεντιάσουμε.

-Για ποιο θέμα;

-Για το ότι, μερικές φορές, νιώθω να πνίγομαι. Ο κόσμος όλος γυρίζει και εγώ πεθαίνω για μια στιγμή και επανέρχομαι. Πήγα σε όλους τους γιατρούς, έκανα όλες τις εξετάσεις και ακόμα δεν έχουν βρει από πού προέρχεται αυτό το σύμπτωμα. Υποψιάζομαι ότι είναι κάποια αρρώστια, ίσως του εγκεφάλου, η οποία δεν έχει ακόμα ανακαλυφθεί, και πολύ φοβάμαι ότι θα πεθάνω, γιατρέ μου.

-Δεν μου απαντήσατε, όμως, κύριε τάδε. Σε μένα γιατί ήρθατε;

-Μου το πρότειναν.

-Υποψιάζεστε τον λόγο;

-Εγώ δεν… Τι εννοείτε; Δεν… δηλαδή, μέχρι τώρα… Είμαι καλά, αλήθεια! Το μόνο που χρειάζομαι είναι να νιώσω και πάλι ευτυχισμένος. Να περνάω καλά και να μη φοβάμαι. Να σταματήσει να πονάει όλο μου το σώμα. Να κοιμάμαι πριν έρθει το ξημέρωμα. Να απολαμβάνω τις στιγμές που είμαι μόνος. Χρειάζομαι μόνο… Γιατρέ μου, χρειάζομαι μόνο… Χρειάζομαι βοήθεια!