Τρίτη 3 Μαρτίου 2009

Σήμερα που έβγαλα τη μικρή στο πάρκο για να παίξει άκουσα τα πουλιά να κελαηδούν σα να ήταν γιορτή. Ήθελα να σου κόψω μια μαργαρίτα να μυρίσεις που μπήκε η άνοιξη αλλά φοβήθηκα μην πονέσει και μαραθεί. Ωστόσο προσπάθησα να συγκρατήσω όσο πιο πολλά μπορούσα από τις αναμνήσεις που μου δημιούργησε η όψη της. Όταν σε συναντήσω απλώς κοίτα με στα μάτια και θα δεις...

1 σχόλιο:

psygkonto είπε...

την επομενη φορα κοψε οσο πιο πολλες μπορεις...δεν μας βλεπουνε στα ματια αυτοι, και αυτες πονανε οσο εμεις..μα μοιραζεται ο πονος και ετσι μας κανουνε παρεα..

η Α.