Σήμερα που έβγαλα τη μικρή στο πάρκο για να παίξει άκουσα τα πουλιά να κελαηδούν σα να ήταν γιορτή. Ήθελα να σου κόψω μια μαργαρίτα να μυρίσεις που μπήκε η άνοιξη αλλά φοβήθηκα μην πονέσει και μαραθεί. Ωστόσο προσπάθησα να συγκρατήσω όσο πιο πολλά μπορούσα από τις αναμνήσεις που μου δημιούργησε η όψη της. Όταν σε συναντήσω απλώς κοίτα με στα μάτια και θα δεις...
1 σχόλιο:
την επομενη φορα κοψε οσο πιο πολλες μπορεις...δεν μας βλεπουνε στα ματια αυτοι, και αυτες πονανε οσο εμεις..μα μοιραζεται ο πονος και ετσι μας κανουνε παρεα..
η Α.
Δημοσίευση σχολίου