Κάποιες φορές
λάθος γεγονότα
συμβαίνουν στη ζωή
σου.
Αγαπάς
αγαπάς με όλη σου
την ψυχή
και παίρνεις κάτι
μόνο και μόνο
για να μην πεις οτι
έφυγες με άδεια
χέρια.
Πληγώνεσαι
και σηκώνεσαι
και ξαναπληγώνεσαι
και ξανά από την
αρχή!
Ερωτεύεσαι.
Λάθος ανθρώπους
βάζεις στη ζωή σου.
Κολλάς...
κολλάς ταμπέλες
οχι εσύ, ο άλλος,
ο άλλος σου εαυτός.
Βλέπεις μες στα μάτια
του
και νιώθεις ότι μπορεί
να σ' αγκαλιάσει
κι όμως την
αμέσως επόμενη
στιγμή
αποκλείεις
κάθε ενδεχόμενο
επαφής.
Πληγώνεσαι.
Μένεις μόνος με την
ιδέα αυτού στο
πλευρό σου.
Μη μ' αφήνεις...
Πως να μ' ακούσεις
αφού δεν με κρατάς καν.
Άφησέ με λοιπόν
Διώξε με μακριά
Πληγώνω την
εικόνα σου με το
μυαλό μου,
πως αλλιώς να σε
αφήσω να φύγεις;
Ο έρωτας είναι
παράνοια.
Ο έρωτάς μου για
'σένα είναι
καταδικασμένος
από τους άλλους
ίσως και από 'σένα...
ίσως και από 'μένα.
Ο έρωτάς μου για
'σένα θα μείνει
στο κενό...
γιατί πολύ
απλά δεν
θα το μάθεις
ποτέ.
Δεν θα γραφτεί
στην ιστορία
αλλά σίγουρα
έχει χαραχτεί
βαθειά μέσα μου
μέχρι το κόκκαλο.
Τρέμω μήπως χάσω
την ιδέα σου,
την εικόνα σου
...τρέμω μήπως νιώθεις
κι εσύ το ίδιο
...και δεν το μάθω
ΠΟΤΕ...

1 σχόλιο:
και τι περιμένεις να σου βρίσκουμαι εμείς τίτλους????????
να λοιπόν ένας.
ΒΑΛΕ ΦΡΕΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΗΝ ΜΟΝΑΧΙΚΉ
Δημοσίευση σχολίου