ΧΑΠΙ ΕΝΤ!!!

Μεγαλώσαμε σε διαφορετικά χωριά. Στον χάρτη το ένα δίπλα στο άλλο, στην πραγματικότητα χιλιόμετρα μακριά. Σε είδα μια φορά στη μέση και σε αγάπησα, σε άκουσα μια φορά και σε ερωτεύτηκα, σε άγγιξα μια μοναδική φορά και σε λάτρεψα. Τα βουνά ανάμεσά μας τόσο όμορφα μα έκοβαν τον έρωτα στη μέση. Οι θάλασσες ονειρεμένες μα βούλιαζαν μέσα τα όνειρά μας.
Κάποια φορά προσπάθησα να έρθω κοντά σου. Σκαρφάλωσα στα βουνά και περπάτησα στις πεδιάδες. Κολύμπησα στις θάλασσες. Πέρασα την πλατεία του χωριού σου. Έφτασα στην πόρτα σου... μα δεν χτύπησα. Ο φόβος μέσα μου δεν με άφησε. Δεν ήξερα αν η αγκαλιά σου ήταν άδεια για να με δεχτεί. Δεν ήξερα το στόμα σου αν φιλάει άλλα χείλη. Δεν ήξερα στον ύπνο σου ποια ακούει τη γλυκιά σου ανάσα. Και έτσι έφυγα, με άδεια χέρια. Με σκυμμένο το κεφάλι πήρα το δρόμο του γυρισμού. Κολύμπησα, περπάτησα, σκαρφάλωσα. Τρεις μέρες πέρασαν και φάνηκαν σαν δυο λεπτά. Είχα χάσει τον χρόνο, τον τόπο, το μυαλό μου...
Μόλις έφτασα έξω απ' το σπίτι μου είδα ένα φως. Πλησίασα... ήσουν εσύ! "Μια οπτασία στα σκαλιά μου" σκέφτηκα. "Δεν χτύπησα" μου είπες "και μόλις έφευγα." Φοβήθηκα πως δεν με θέλεις."
Σε κοίταξα, με κοίταξες...αγκαλιαστήκαμε για πάντα!